Your browser version is outdated. We recommend that you update your browser to the latest version.

VATAN GAZETESİ RÖPORTAJ

 Gamze ÖzçelikGamze Özçelik

 1-GAMZE HANIM UZUN SÜREDEN BERİ ORTALARDA YOKTUNUZ. NELER YAPTINIZ, NELER YAPIYORSUNUZ?

 

 Şimdi bu o kadar genel bir soru oldu ki, nerden başlayacağımı bilemedim. Evet dediğiniz gibi uzun bir sure önce aldığım karar ve hayatımda ki gelişmeler doğrultusunda sizin ortada dediğiniz yerlerde olmama kararı aldım. Ama aslında buralardayım tabi. Yaşıyorum, evladımı yetiştirmeye çalışıyorum, kendimi geliştirmeye çalışıyorum, öğrenmeye, ilerlemeye, anlamaya, uygulamaya çalışıyorum. Bir bakıyorum günler, bir bakıyorum yıllar geçmiş.:) Türkiye’de projeler üretip uygulamaya, dünyanın çeşitli bölgelerine,çeşitli amaçlarla seyahatler gerçekleştirmeye çalışıyorum. Aynı zaman da, uzun bir süredir ilim öğrencisiyim. Çok büyük bir heyecan ve keyifle devam ediyorum.

 

 2-SOSYAL MEDYA HESAPLARINIZDAN TAKİP ETTİĞİM KADARIYLA AFRİKA’LI VE SURİYE’Lİ ÇOCUKLARLA BİR ÇOK PAYLAŞIMINIZ OLDU.BUNLARI BİRAZ AÇARMISINIZ , NELER YAPTINIZ?

 

 Çok uzun zamandır içimde hizmet isteği vardı. Tabi iyilik ve hayırda. Dünya da yaşanan haksızlıklara, yokluğa, savaşlara, çocukların yaşadığı trajedilere duyarsız kalamıyordum. Sadece nereden başlayacağımı, nasıl ilerleyeceğimi tam kestiremiyordum. İçimde bunlarla ilgili çok büyük bir yangın vardı. Çokca düşündüğümü, niyetlendiğimi, yolumun açılması için dua ettiğimi hatırlıyorum. Çok fazla araştırmaya, okumaya başladım. Kendimi, yaşamımı değiştirmeden hayatımın değişmeyeceğini anladıktan sonra uzun bir dönem dış dünyanın sahte bulduğum, kendimi ait hissetmediğim bölümlerinden elimden geldiğince sıyrıldım. Çok şükür. Hala da bu şekilde yaşamaya özen gösteriyorum. Ve sonra bir baktım kapılar açılmaya başladı.. Eskiden küçük adımlar atarken, gitgide büyüyen bir çevrenin, yoldaşların, fırsatların içinde kendimi buldum. Ve gerçekleştirebilmek için adımlar atmaya başladım. Çalışmaya daha aktif bir şekilde başladık. Türkiye’nin ve dünyanın belli bölgelerine gitmemiz gerekiyorsa, götürmemiz gereken, paylaşmamız gereken şeyler varsa yapmaya çalışıyoruz. Tabi ihtiyaçlar hep duruma gore değişiyor. Ön çalışmalar yapıp, güvendiğimiz kişilerle çeşitli yolculuklar düzenledik. Amaç tabi ki hizmet. Seslerini duyurmak. Allah’ın rızasını kazanmak.

 

3-O BÖLGELERE YOLUNUZ NASIL DÜŞTÜ? NEREDEN AKLINIZA GELDİ, O ÇOCUKLARI ZİYARET ETMEK?

 

 Kendimi bildim bileli çocuklara olan düşkünlüğüm çok fazladır. Son derece anaç bir yapım vardı. Şöyle söyleyebilirim ki, niyet ettim, çalıştım ve önüme gelen fırsatları değerlendirmeye çalıştım. Karşıma ilk olarak bu bölgelerden talepler geldi. Ama sorarsanız daha sadece bir başlangıç. O kadar çok şey yapmayı hayal ediyorum ki. Ama gene de Allah hepimizi kaldırabileceğimiz yükün altına soksun. Üstesinden gelmek o kadar kolay değil. Çünkü gördükçe, arttıkça daha iyi olma ve yetersizlik isteği insanı yorabiliyor.

 

4-BU ZİYARETLERDEN SONRA SİZ DE DEĞİŞEN FİKİRLER YA DA KEŞFETTİĞİNİZ YENİ ŞEYLER NE OLDU? HAYATA ONLARI GÖRDÜKTEN SONRA NASIL BİR BİLİNÇLE BAKMAYA BAŞLADINIZ?

 ganmze özçelikganmze özçelik

Şimdi çeşitli zorluklarla, yoklukla, savaşla , sömürgelerle uğraşan bölgeleri, insanları, çocukları sadece hayır için ziyaret edipte değişmeyecek bir insan olabileceğini zannetmiyorum. Çok küçüklükten beri her türlü ortama girip çıkmaktan, anlamaya çalışmaktan, empati yapmaya çalışmaktan kaçmayan bir yapım var. Tabi bana şu yaşıma kadar çok fazla zorlukta yaşattı bu durum. Sorgulamaktan, deneyimlemekten , aramaktan vazgeçmeyen bir ruh yapısı düşünün. Zor olabildi zaman zaman. Ama bu arayış, sonunda zorlukla, yoklukla mücadele eden çocukların, mazlumların kırık kalplerine duyduğum aşkla noktalandı. Tefekkürlerine, sabırlarına, bize küçücük gelen şeylerin, onların yüzlerinde oluşturduğu kocaman gülümsemeye ve bunun kalbimde uçurduğu kelebeklere vuruldum. Dünya hayatının nasıl bir sınav ve oyun yeri olduğunu kalbim daha net idrak etti çok şükür.

 

 

 

5-ANNELİK ÇOCUKLARA DAİR DAHA MI HASSAS OLMANIZI SAĞLADI? ANNELİK SİZ DE NELERİ DAHA ÇOK İYİLEŞTİRDİ, NELERİ GÖTÜRDÜ?

 

 Dediğim gibi küçüklüğümden beri çocuklara düşkünlüğüm vardı. Tabi ki anne olmakta bambaşka kapılar açtı. Bambaşka haller yaşattı. Hep hassastım, belki şimdi daha hassasım bilmiyorum. Annelik ekstra sorumluluk duygusu yüklemiş olabilir. O muhtaç hali daha iyi anlamamı sağlamış olabilir. Sürekli daha iyi olana yönelme isteğimi arttırmış olabilir. Tefekkürümü arttırmış, daha çok şükretmeme sebep olmuş olabilir. Bazen keyif vererek, bazen zorlayarak gelişmeme yardımcı olmuş olabilir. Benim için katkısı büyük çok şükür. Ama anne olmamış fakat çocuklarla iletişimini çok güzel kurmaya çabalayan, güzel hizmetler yapan dostlarım da var.

 

 6- ORALARDA Kİ YETİMHANELERDEN BİR ÇOCUK EVLAT EDİNMEYİ DÜŞÜNDÜNÜZ MÜ?

 

 Ah işte bu çok hassas bir nokta. İstemez mi insan, bazen kapıp gelesin geliyor. Ama hangi birini?.. Kime ayırım yapacaksın. Kültürlerinden koparmak ne kadar doğru bilemiyorsun. Çok tartışıyoruz. Mümkün mertebe ortamlarını, yaşam şartlarını düzeltmeyi, yokluklarına akılcı ve sürdürebilir çözümler bulmayı, eğitim ve gelişimlerine sürekli katkı sağlamayı daha genel bir çözüm olarak görüyoruz. Tabi bazen kalbimde, uzakta bile olsa çiçek açmaya devam eden çocuklar oluyor. Burda saysam bitiremem. Takibini sürdürdüğümüz çok fazla evlat var. İnsAllah artarak devam edebilmeyi hedefliyoruz.

 

 7-HAYATA HERKESİN BİR GELİŞ AMACI VARDIR DERLER. SİZİN AMACINIZ NEDİR? BU SORUNUN CEVABINI BULANLARDANMISINIZ?

 

 Hayata herkesin geliş amacı sonunda aynıdır. Onu var edeni razı etmek ve verilene razı olanlardan olmaktır. Bu yolda ne şekilde yürüdüğü bu dünyada ki sınavıdır. İster fakir olsun, ister zengin. Yoklukla da deneniyorsun, varlıkla da. Sen ister doktor olursun, ister öğretmen , ister oyuncu , ister mühendis olursun ama hep ben hep ben demiyorsan, yalnız kendin için yaşamiyor, sahip olduğun malı bırak, kazandığın makamıda hayır için, rıza için kullanıyorsan ne mutlu sana. Layıkıyla kul olmaya, insan olmaya çalışıyorsan ne mutlu.

 

 8-BU TARZ SEYAHATLERİNİZE OĞLUNUZLA GİTTİNİZ SANIRIM.O BU SEYAHATLERLE, YENİ YAŞAM KEŞFİYLE İLGİLİ O NELER HİSSETTİ?

 

 Evet nasip oldukça bizimle birlikte bu tür ortamlarda bulunması , onun için çok faydalı diye düşünüyorum. Çok zor şartlarda büyüyen kardeşleriyle tanışma imkanı, empati kurma imkanı oluyor. Zaman zaman zorluklarla, o da başa çıkmak zorunda kalıyor. Paylaşmayı öğreniyor. Yardımlaşmayı öğreniyor. Dünyayı keşfediyor. Gözlemliyor, sorguluyor. Çok şükür.

 gamze özçelikgamze özçelik

 9-BUNDAN SONRASI İÇİN YAPMAK İSTEDİĞİNİZ BENZER ZİYARETLER OLACAK MI? PLANLARINIZ NELER?

 

 Nasipse tabi ki. Şimde bir ayağımız Türkiye’nin özellikle doğusu ve güneydoğusu olmak üzere çeşitli bölgelerinde, bir ayağımız Afrika’nın çeşitli bölgelerinde. Takip ettiğimiz çeşitli aileler, çeşitli çocuklar, yetimhaneler var. Hali hazırda sürdürülen projeler var. Hedefler var. İletişim ve takipte bulunduğumuz çeşitli kurum ve dernekler var. Dokunacak kalpler, hayatlar , inşAllah devam edecek bir gelişim süreci var. Bu daha başlangıç diye düşünüyorum. İnşallah güzel işler yapacak desteği ve hayra çıkan yolu devam ettirebiliriz.

 

 10-BUNDAN SONRA ‘HAYATIMI ŞUNA ADAYACAĞIM’ GİBİ BİR KARARINIZ VAR MI?

 

 Evet var. Her adımda rızaya yaklaşmayı , hayırlı olan yolda ilerleyebilmeyi istiyorum. Atacağım her adımın bu amaca hizmet etmesi benim için önemli o yüzden. Hep iyiye ve güzele yürümek istiyorum. Ne kadar düştüğün değil , ne kadar yeniden kalktığın önemli olan. inşAllah başarırım.

 

 11-BU ARADA DİZİ VEYA SİNEMAYA DAİR PROJELERİNİZ OLACAK MI? KAMERA KARŞISINDA OLMAYI ÖZLEMEDİNİZ Mİ? BİZ SİZİ İZLEMEYİ ÇOK ÖZLEDİK

 

 Teşekkür ediyorum:)) Uzun bir zaman önce aldığım karar doğrultusunda insanlara güzel ve hayırlı örnek olacak bir proje olursa olur. Yoksa düşünmüyorum. Bir baktım ki arkamdan binlerce genç geliyor. Işte bu benim sınavım dedim. Örnek alacak , seçtiğin yolda yürümek isteyecek insanlar. Bu sorumluluğun bedelini, hiçbir dünyevi kazanç karşılayamaz bence. O yüzden biraz nasip meselesi. Ben niyetimi ortaya koydum. İnşAllah hayırlı bir proje olur.

 

 12- EKRANA BU KADAR ARA VERMENİZİN ÖZEL BİR NEDENİ VAR MI?

 

 Evet yukarıda bahsettiğim sebep çok önemli bir neden. Ayrıca dediğim gibi son yıllarda çok fazla oyunculuk dışında ilgi alanlarım oldu. Kendimi farklı konularda geliştirmek , farklı yollardan ilerlemek nasip oldu. Ayrıca sevdiğim ve güvendiğim bir ekiple sanat galerisi çalışmalarımız var. Gene gelirin belli bir yüzdesiyle, hasta çocuklara, savaş magdurlarına, yetimlere, yoklukla mücadele edenlere daha sağlıklı ve güzel imkanlar sunmayı hedeflediğimiz bir proje. İşte bundan sonra her yer aldığım projenin bu amaclara hizmet etmesi benim niyetim ve duam.

 

 13-GÜNLÜK RUTİNLERİNİZ NELER, ZAMANINIZ NASIL GECİYOR?

 

 Günlerimin önemli bir bölümünü tabi ki annelik oluşturuyor. Herşeyden öte düzenli, sakin de bir yaşamımız var çok şükür. Ayrıca bahsettiğim konularla ilgili görüşmeler, üretme çalışmaları, eylemler ve bazen seyahatler. Başta söylediğim gibi ilim öğrencisiyim. Okuyorum. Anlamaya, hayatıma uygulamaya çalışıyorum. Spor yapıyorum. Çok fazla takip ettiğim, okuduğum konular var. Günümün önemli bir kısmı okumakla geçiyor diyebilirim. Tabi ki kalbini, yolunu ,hayata bakışını sevdiğimiz dostlarımız var. Sık sık bir aradayız. Ee günler de o kadar hızlı geçiyor ki.

14-HEP GÜZEL VE DİKKAT ÇEKİCİSİNİZ. BAKIMLI VE GÜZEL GÖRÜNMEK SİZİN İÇİN ÖNEMLİ Mİ? BU ANLAMDA NELER YAPIYORSUNUZ?

 

 Teşekkür ederim. Ama kendi adıma, güzellikle ve dış görünüşle dikkat çekmenin yanlışlığını ve gereksizliğini uzun zaman önce iyice farkettim. Dikkat ederseniz çok uzun zamandır yaptığım sosyal medya paylaşımlarım da, buna dikkat ediyorum. Hatta kendimi koymamaya da özellikle çalışıyorum bazen. Saglıklı, düzenli beslenme ve spor dışında birşey yapmıyorum ekstra. Bol bol dua ediyorum. Gerekliliklerimi yerine getirme konusunda hassasım, elimden geleni yapmaya çalışıyorum. Bence bir insanı en çok bu güzelleştiriyor.

 

 15-SON OLARAK HAKKINIZDA YANLIŞ VE EKSİK BİLİNDİĞİNİ DÜŞÜNDÜĞÜNÜZ VE DÜZELTMEK İSTEDİĞİNİZ BİRŞEY VAR MI?

Hiçbir şeyi düzeltmek istemem gerçekten. Zaten istesem de birşey değişmeyecektir. İnsanlar kendi çerçeveleri ve kalpleri doğrultusunda bakabilir insanlara ve olaylara. Nasıl görüyorlarsa öyleyim işte. İnanın benim için önemi yok. Benim derdim hakka karşı düzgün olabilmek. ‘O’ nun sevgisini kazanabilmek..

 

16-SON OLARAK ; BULUNDUĞUNUZ YERLERDE YAŞADIĞINIZ, SİZİ DERİNDEN ETKİLEYEN ANILARINIZ VAR MI?

Olmaz mı? O kadar çok ki.. Bulunduğum her yokluk ortamı , tanıştığım her mazlumun kalbi beni derinden etkiliyor ve aslında şifalandırıyor. Güya iyilik yapacam ama onlar benim yapabileceğimden çok daha fazla güzelliği bana veriyor. Çok fazla var ama mesela 2016 yılında gerçekleştirdiğimiz Suriye’li mülteci kampları, Karkamış, Gaziantep’te ki çeşitli aile, okul ve evlere düzenleğimiz seyahatten dönüşte havalimanında bıraktığım aracıma bindiğim an başladığım ağlama krizini unutamıyorum. Orda bulunduğum sure boyunca o kadar tutmuşum ki, arabaya bindiğim an daha fazla tutamadım. Havalimanı otoparkında başladım hıçkıra hıçkıra ağlamaya. Saatlerce ağladım. Her gözyaşı içimi yıkadı, temizledi sanki.. Bunu bütün Afrika seyahatlerimde de yaşıyorum. Düşüncelere dalma hali, tefekkür, yaradana sonsuz şükür ve arınma hali hasıl oluyor çok şükür..

 gamze özçelikgamze özçelik

Bir de anı olarak en son Afrika seyahatinde yaşadığım olay var. Gana’da bulunduğumuz son derece yoksul bir yetimhane de hristiyanlık inancına gore yetiştirilen çocuklar var. Bölgenin büyük çogunluğu hristiyan çünkü. Daha önce bana orda yetim evlatlar için kurban kesip, et yedirme imkanı nasip olmuştu. Nedenini merak etmişlerdi, ben de anlatmıştım bir kaç evladımıza. O zamandan beri hep aralarında Gamze Müslüman , Gamze Müslüman diye konuşuyordu çocuklar. Hatta merak edip, anlatmamı istiyorlardı. Bu sefer ki seyahatte bir gece karanlıkta yetimhane de yürürken bir kaç çocuk geldi. Gamze gel Gamze gel diye kollarımdan çekiştiriyorlar. Beni karanlıkta, kapkaranlık bir sınıfa sokup, elleriyle tahtayı gösterdiler. Ben de telefonun fenerini yakıp, tuttuğumda bir an şok yaşadım. Çünkü tahta da kocaman KUR’AN yazıyor ve KUR’AN ın insanlara olan doğru yol göstericiliği anlatılıyordu. Bir tarafta da tanrı, Allah’tır yazıyordu. Baya bir sure karanlıkta, fenerle aydınlanmış tahtaya öylece bakakaldım. Sonra arkadaşlarımı çağırdım ve onlarda çok etkilendiler. Meğer maneviyet dersinde işledikleri konuymuş. Sonuçta hepimizi yaratan bir. Orada ki bütün anılarım gibi çok özeldi. Yaşatana şükürler olsun..